Македонка анксиозноста ја лечела со швалер: Другарка ми ме убеди

Ова што ќе ви го раскажам е мојата најголема грешка што сум ја направила во животот и за која многу се каам, но сега веќе е предоцна за било што да се промени, ја почнува својата исповед скопјанката за порталот galama.mk.

Со сопругот бевме некаде на триесетгодишна возраст кога се преселивме да живееме во Германија. Не повлече роднина на сопругот, а како инженер многу брзо напредуваше во фирмата и одлично заработуваше. Јас после една година исто така се вработив во една фирма и скромно заработувам.

Имаме две деца со сопругот, момче и девојче, 4 и 6 годишна возраст. Во почетокот имаа проблем со јазикот, но набрзо се вклопија и сега одлично напредуваат.

Животот ми беше среден, децата ми се примерно воспитани, сопругот е скромен и мирен маж кој многу ме сакаше и беше пожртвуван за семејството. Често остануваше и на прекувремена работа зошто такви беа условите тогаш.

Сека честопати се навраќам на убавите спомени, на топлиот дом што го имав, на семејната трпеза, на семејните празници, на ретките но убави вечери со пријателите. Ми недостига семејството, ми недостига домот, а најмногу децата. Сега тие растат без мене.

Прочитајте ја целата исповед на Галама.